Nów Księżyca 17 kwietnia 2026

W tradycji szamańskiej i w astrologii humanistycznej nów lunarny traktujemy jako punkt zero, czas ustanawiania intencji, wyboru nowego kierunku, a także wewnętrznej odnowy. Księżyc w Baranie intensywnie wzmacnia przebojowość, wolę działania wg własnych standardów, ale też niecierpliwość, impulsywność. W połączeniu ze Słońcem sprawia, że ten pierwszy krok staje się bardziej zorientowany na konkretny cel, bardziej zdecydowany i dynamiczny.

Warto podkreślić, że bieżąca lunacja pojawia się w sferze 9. domu horoskopu.  Dlatego aktywizuje nie tylko przebojowość, osobistą odwagę. 9. sektor horoskopów to domena Strzelca, zatem zachęca do uczciwego, gruntownego przyjrzenia się światopoglądowi, hierarchii wartości, szeroko pojętej edukacji, życiowym celom. Stawia zasadnicze pytanie, dokąd zmierzamy i jaką drogą? Nów księżycowy w Baranie 2026 roku tworzy doskonałe środowisko dla życiowych ewaluacji.

Spotkaniu Księżyca i Słońca patronuje kosmiczny uzdrowiciel Chiron. Hojnie i z czułością wzmacnia procesy samouzdrawiania, zachęca, by świadomie doceniać wrażliwość i pamiętać, że każdy z nas stanowi samoistny dar Wszechświata i ma w nim swoje miejsce…

Warto też zauważyć, że bieżącej lunacji nadają rozważny i długoterminowy ton Merkury, Mars, Saturn i Neptun.  To za ich sprawą to, co zostanie zasiane podczas nowiu, ujrzy światło dzienne. I dotyczy to każdej sfery życia, która wpływa na poczucie wewnętrznej wartości, godności, dobrostan. Możemy się spodziewać ustalania na nowo granic w partnerstwie, efektywnego zarządzania finansami, podjęcia studiów, treningów duchowych. W dziedzinie codziennych nawyków nów w Baranie daje szansę, by przezwyciężyć prokrastynację, realnie wziąć się za siebie i najbliższe otoczenie. Nie można pominąć tu cichego, choć głęboko transformującego wpływu Plutona. Decyzje i działania zapoczątkowane teraz okażą się brzemienne w skutki, uzdrawiające, przynoszące głęboką transformację. Dlatego właśnie warto świadomie doświadczyć pierwszego wiosennego nowiu w 2026 roku, by zrobić ważny krok na drodze do siebie samego/siebie samej, własnej drogi życiowej. Aby jednak optymalnie wykorzystać kosmiczne wsparcie warto zastosować strategię małych, mierzalnych, konkretnych kroków. W miejsce wielkich planów „kiedyś, ale od teraz”, napisać rozważnym, realistyczny plan dla spełnienia jednego celu - w określonym, realistycznym czasie. W miejsce nagłych działań nauczyć się doceniać wagę codziennych nawyków, które tworzą warunki sprzyjające osobistemu rozwojowi.

Bieżącej lunacji patronuje Chiron, więc proponuję praktykę duchową Medytację samouzdrawiania. Serdecznie zachęcam do jej codziennej praktyki jako porannej i/lub wieczornej rutyny.

Pierwszy krok to przygotowanie czasu i przestrzeni tylko dla siebie.

Zaczynamy od oddechu pranicznego. Naturalnie, powoli, spokojnie, we własnym rytmie. Na początku warto pamiętać, by wydech był dłuższy od wdechu. Niech każda myśl, obraz, emocja przychodzą i odchodzą, a my koncentrujemy się wyłącznie na oddechu i odczuciach ciała - jak powoli wypełniamy się mocą oddechu od stóp przez nogi, miednicę, klatkę piersiową, gardło, aż po czubek głowy… Jak z każdym oddechem rozluźniają się mięśnie ramion, rąk, twarzy, jak mimowolnie otwieramy klatkę piersiową i uśmiechamy się do siebie i do świata…

Podczas oddechu pranicznego mogą też pojawić się nieprzyjemne doznania. Akceptujemy je jako zupełnie naturalne… Niczego nie blokujemy, nie oceniamy. Trwamy tu i teraz, koncentrując uwagę jedynie na oddechu i świadomości ciała… Tak, krok po kroku, spokojnie, poszerzamy pole świadomości, uważności i docieramy do źródła dolegliwości - myśli, emocji, dążeń. To jednocześnie moment relaksu na zewnątrz, bezwarunkowej akceptacji i budowania zaufania do siebie -najważniejszy krok w procesie samouzdrawiania.

Medytacja samouzdrawiająca okazuje się skuteczna dzięki temu, że krok po kroku pozwala odpuścić oczekiwania i uwolnić od nich umysł. To prosty, naturalny i intuicyjny sposób pracy duchowej. Warto pamiętać, że każdy z nas jest darem dla Wszechświata i jako taki w naturalny sposób dąży do harmonii ze Źródłem, samym sobą i innymi czującymi istotami. To nasz klucz do dobrostanu. Dzięki niej uczymy się dostrzegać głębszy sens najróżniejszych wydarzeń, a także naszych dolegliwości. I ostatecznie dzięki niej uczymy się cierpliwości i zaufania do życia, a to w naturalny sposób chroni od nieprzyjemnych doświadczeń. Zatem cel medytacji samouzdrawiającej pozostaje ten sam: uwolnienie blokad, obudzenie świadomości, że niczego nie musimy. Wystarczy przyzwolenie na trwanie tu i teraz, by rozpoczął się naturalny proces samouzdrawiania.

Droga Czytelniczko, drogi Czytelniku, niech MOC duchowej miłości zawsze będzie z Tobą!