Kabała. Fakty i mity.

Czerwona nitka (Red String) chroni nas przed wpływem złego oka. Złe oko jest bardzo potężną negatywną siłą. Odnosi się ono do nieprzyjaznych spojrzeń, które czasem kierowane są w naszym kierunku przez otaczających nas ludzi. Zazdrosne oczy i złe spojrzenia oddziaływają na nas powstrzymując nas od zrealizowania naszego pełnego potencjału w każdym aspekcie życia.

• Czerwona nitka jest używana jako narzędzie ochrony od wieków. Technologia jej uzyskiwania, która została opracowana przez mędrców polega na tym że nić tę owija się na około grobu wielkiej pramatki Racheli w Izraelu. Po czym nić tę tnie się na kawałki i nosi się wokół lewego nadgarstka. W Kabbalah lewą rękę uznaje się za rękę przyjmującą zarówno na poziomie ciała jak i na poziomie duszy. Poprzez noszenie tej nitki na lewym nadgarstku, możemy uzyskać żywe połączenie z ochronnymi energiami otaczającymi grób Racheli. Pomaga to również w korzystaniu z energii ochronnej w dowolnym czasie. Kabaliści wierzą, że poprzez szukanie światła świętych osób takich jak Rachela możemy użyć do pomocy ich moc. Rachel reprezentuje świat fizyczny w którym żyjemy. Jej największym pragnieniem jest chronić od zła i bronić wszystkie swe dzieci. Zakładając nitkę na lewym nadgarstku recytujemy Ana Becoach zamykając niejako jej energię ochronną w nas a to powstrzymuje energie negatywne zamierzające nam szkodzić.
   
•        Kabała określana jako wiedza tajemna, przekazywana wtajemniczanym wiekami, jest współcześnie dość szczegółowo opisana. Opisana tak, ale czy i jak zrozumiana to co innego. Wędrowała ta wiedza wraz z wędrówką kabalistów, aby zatrzymać się w którejś diasporze. I aby tam zaowocować barwnie, oryginalnie stworzyć nowe nurty. Zapewne działo się tak w zależności od możliwości percepcji i adaptacji nurtów dawnych w szczególnych warunkach konkretnego kraju, środowiska, czasu itd.

• Dobrze byłoby, aby osoba która bedzie zawiązywać ci czerwoną nitkę, była osobą którą kochasz, szanujesz, a idealnie byłoby gdybyś ją kochał albo miał z tą osobą najlepszy kontakt.
• Oto instrukcja jak zawiązać czerwoną nitkę Racheli:
• 1. na nadgartstku lewej ręki zawiązujemy jeden luźny węzeł
• 2. potem związujemy jeszcze 6 węzłów, tak żeby całkowita liczba węzłów wynosiła 7
• 3. po zakończeniu zawiązywania węzełków, osoba która nam nitke związała wypowiada tekst BEN PORAT, który znajduje się na każdym opoakowaniu Nitki. BEN PORAT to modlitwa skierowana przeciwko wpływom złego oka.

„Sefer Jecirach" - najstarsze i najważniejsze dzieło kabały określane jako „klucz do kabały" powstało gdzieś w II-III wieku naszej ery, w Aleksandrii. Powstało w środowisku żydowskiej diaspory, w czasach wielkich przemian religijnych i kulturowych. Dzieło to właśnie po raz pierwszy wniosło idee dziesięciu Serifot i pobudziło większość znaczących nurtów - Jak odnotowuje Mariusz Prokopowicz w notce do swojego przekładu z hebrajskiego - „Księgi Jecirah" /PICO, Warszawa 1994/ - wokół tej księgi skupiały się setki mistyków-ezoteryków: Tworzyli oni liczne środowiska w Europie, Azji, Afryce.

W szczególności pobudziła, ona do powstania i pojawienia się „Księgi Zohar" /Blasku/ w większej części w Hiszpanii w XIII wieku. Księgi określano jako „Biblia Kabalistów". Było to w czasie rozkwitu żydowskiego życia duchowego w Hiszpanii i Francji. Jest to zbiór traktatów o Bóstwie, o Aniołach, Demonach, Duszach i o Kosmogonii. Zbiór liczący tysiące stron; przypisywany Szymonowi ben Jochini, a opublikowany w całości przez Mojżesza z Leonu w Hiszpanii. Było to w czasach jego prześladowań przez Luciusza Aureliusza Werusa, współregenta Marka Aureliusza.

Wygnanie Żydów z Półwyspu Iberyjskiego miało szczególne konsekwencje dla kabały. Wędrówki „tułaczy wiecznych" na obszary Europy Południowej i Wschodniej, w tym do Polski, przynoszą nowe dzieła. Na tych obszarach różna jest percepcja i adaptacja kabały klasycznej. Pojawiają się tu nowe oryginalne nurty. - Nie jest możliwe ani celowe ich opisywanie. Może istotne jest zwrócenie uwagi na szczególną percepcję kabały praktycznej, nazywanej też luriańską (od imienia Izaaka Lurii z Jerozolimy). Cieszyła się ona wielkim zainteresowaniem w środowiskach chrześcijańskich, w teozofii, okultyzmie, w gnostycyzmie, w magii. Pod koniec XVII wieku znawcy Tarota dostrzegą w kabale klucz do wszelkich Układów Ubarwią je i podtrzymaj dawne nurty także chasydzi. Jest to już kabała oddalona od mistycyzmu religijnego.

Nurty kabały dawnej trafiały na obszary Europy Wschodniej, w tym do Polski, już znacznie zmienione. Z reguły następowała ich adaptacja do zainteresowań miejscowych. Decydowały o tym różnice mentalne i kulturowe. Niektóre nurty kabały łączyły się. Najczęściej łączyła się kabała teoretyczna z praktyczną, w środowiska nieżydowskich. Główne nurty kabały ulegały przeobrażeniom i rozwojom różnych wersji. Doszło do wyodrębnienia się kabały sefardyjskiej (z Hiszpanii), aszkenazyjskiej (z Niemiec).